Marathi e-Batmya
Related Articles
माफक पगार असलेले तरुण भारतीय कसे लक्झरी कार खरेदी करत आहेत याचे वर्णन करणाऱ्या रेडिट पोस्टमुळे काही जण महत्त्वाकांक्षी जीवनशैलीचा पाठलाग करताना किती खोल आर्थिक जोखीम घेत आहेत हे उघड करणारी जोरदार चर्चा सुरू झाली आहे.
पोस्टच्या लेखकाने मर्सिडीज-बेंझ शोरूमला भेट दिल्याचे सांगितले, जिथे त्यांना कळले की महिन्याला ₹१.४-२ लाख कमावणारे खरेदीदार ₹६०-८० लाख किमतीची वाहने खरेदी करत आहेत. हे ग्राहक सामान्यतः ₹७-९ लाखांचे डाउन पेमेंट करतात आणि उर्वरित निधीसाठी कर्जावर मोठ्या प्रमाणात अवलंबून असतात. “श्रीमंत दिसण्यासाठी सात वर्षांच्या गुलामगिरी करारासाठी साइन अप करणे – ही आता महत्त्वाकांक्षा राहिलेली नाही, ती योलोच्या वेशात आर्थिक स्व-तोडफोड आहे,” असे पोस्टमध्ये म्हटले आहे.
व्हायरल धाग्यामुळे अशाच प्रकारच्या किस्से ऐकू येत होते. एका वापरकर्त्याने म्हटले की, “आमच्या मोलकरणीच्या मुलाला २०,००० रुपयांच्या पगाराची सेल्समनची नोकरी मिळाली आणि पहिल्याच महिन्यात त्याने रॉयल एनफील्ड मेटीओर ३५० साठी १५,००० रुपये डाउन पेमेंट म्हणून दिले. त्यांच्याकडे घरी फ्रिज किंवा कूलरही नव्हता.”
दुसऱ्या एका टिप्पणीकर्त्याने पुढे म्हटले की, “आमच्या मोलकरणीच्या मुलासोबतही असेच घडले. त्याने प्रथम आयफोन, नंतर २ लाख रुपयांची बाईक खरेदी केली. मला वाटते की हा त्यांचा निर्णय आहे.”
अर्थशास्त्रज्ञ अभिजित बॅनर्जी यांच्या कामाचा संदर्भ देत, एका वापरकर्त्याने असे म्हटले की दारिद्र्यरेषेजवळील लोक बहुतेकदा त्यांना लक्झरी वस्तू वाटत असलेल्या वस्तूंवर अतिरिक्त उत्पन्न खर्च करतात.
तथापि, हा धागा एकतर्फी नव्हता. काहींनी असे निदर्शनास आणून दिले की प्रत्येक आकर्षक खरेदी बेपर्वा नसते. “पिढीगत संपत्ती नावाची एक गोष्ट असते,” असे एका वापरकर्त्याने लिहिले, काही तरुण खरेदीदार आर्थिकदृष्ट्या सुरक्षित कुटुंबातून येतात आणि त्यांना बचतीला प्राधान्य देण्याची आवश्यकता नसते यावर प्रकाश टाकला.
दुसऱ्या एका व्यक्तीने स्पष्ट केले की अनेक तरुण व्यावसायिक त्यांच्या पालकांसोबत राहतात, वैयक्तिक आनंदासाठी खर्च करण्यायोग्य उत्पन्न मोकळे करतात: “अन्न, निवास आणि उपयुक्तता यांची काळजी घेतली जाते. ते गुंतवणूक करू शकतात, नक्कीच, परंतु बरेच जण ते स्वतःवर खर्च करणे पसंत करतात.”
