प्रसिद्ध उर्दू कवी शायर बशीर बद्र यांचे वयाच्या ९१ व्या वर्षी निधन भोपाळ येथे झाले निधन

Related Articles

रणवीर सिंगच्या विरोधात बॅनचे अस्त्र, डॉन ३ मधून अचानक बाहेर पडला फेडरेशन ऑफ वेस्टर्न इंडिया सिने एम्प्लॉईजने घातली बंदी

3 days ago

ज्येष्ठ अभिनेत्री उषा चव्हाण यांना उपमुख्यमंत्री एकनाथ शिंदे यांनी दिला दिलासा पुण्यातील धनकवडी येथील टीडीआर प्रकरणाला उपमुख्यमंत्री शिंदे यांनी दिली तात्पुरती स्थगिती

2 weeks ago

आशिष शेलार यांची माहिती, चित्रपट उद्योगासाठी प्रोत्साहन धोरणाचा अभ्यास करण्यासाठी समिती राज्यात नवीन फिल्म सिटी, सिंगल विंडो क्लिअरन्स आणि आधुनिक चित्रीकरण सुविधांवर भर

2 weeks ago

प्रख्यात उर्दू कवी बशीर बद्र यांचे वयाच्या ९१ व्या वर्षी निधन झाले आहे. नव्या उर्दू गझलचे अनभिषिक्त कवी मानल्या जाणाऱ्या त्यांनी आपल्यामागे शेरोशायरीचा खजिना मागे ठेवला आहे, जो आपण दीर्घकाळ त्याचा आनंद घेत बशीर बद्र यांची आठवण काढत राहु. बशीर बद्र साहेबांनी अत्यंत मधुर सुरांमध्ये गायन केले. अनेकांचा असा विश्वास आहे की, गालिबनंतर बशीर बद्र हे सर्वात प्रसिद्ध आणि लोकप्रिय कवी होते, अगदी ज्यांना उर्दू येत नव्हते त्यांच्यातही,

प्रसिद्ध कवी बशीर बद्र यांचे वयाच्या ९१ व्या वर्षी निधन झाले आहे. त्यांच्या निधनाच्या बातमीने त्यांच्या लाखो चाहत्यांना दुःख झाले आहे. मागील काही कालावधीपासून ते आजारी होते. त्यांना आधुनिक गझलचे महान कवी मानले जात होते आणि साहित्यातील योगदानाबद्दल केंद्र सरकारने त्यांना पद्मश्री पुरस्काराने सन्मानित करण्यात आले होते.

बशीर बद्र यांचा जन्म १५ फेब्रुवारी १९३५ रोजी उत्तर प्रदेशातील अयोध्या येथे झाला. त्यांनी अलीगढ मुस्लिम विद्यापीठातून (AMU) आपले उच्च शिक्षण आणि पीएचडी पूर्ण केली आणि तेथे उर्दूचे प्राध्यापक म्हणूनही काम केले. बशीर बद्र साहिब हे त्यांच्या साध्या, रोमँटिक आणि अत्यंत प्रभावी अशा बोलीभाषेतील गझलांसाठी ओळखले जातात. त्यांनी गझल प्रकारात अनेक नवीन आणि अनोखे शब्द आणले.

बशीर बद्र यांच्या कवितेचे सर्वात लक्षणीय वैशिष्ट्य म्हणजे तिचा साधेपणा आणि सहजता. त्यांनी आपल्या गझलांमध्ये अशा दैनंदिन शब्दांचा कुशलतेने वापर केला, जे पारंपरिक उर्दू कवितेत आढळत नव्हते. त्यांनी ‘इम्कान’, ‘अहतेन’, ‘कुल्लियात-ए-बशीर बद्र’ आणि ‘उजाले अपनी यादों के’ यांसारखी अनेक प्रसिद्ध पुस्तके लिहिली.

दंगलीत एकदा त्यांचे घर जाळले गेले होते.

आपल्या उर्दू कवितेतून प्रेम व्यक्त करणाऱ्या बशीर बद्र यांना १९८७ मध्ये मीरत येथे झालेल्या जातीय दंगलीदरम्यान द्वेषाचा सामना करावा लागला. या दंगलीत त्यांचे घर जाळण्यात आले. या दुर्घटनेत त्यांच्या अनेक ऐतिहासिक, अप्रकाशित रचना आणि कविता कायमच्या नष्ट झाल्या. याच घटनेनंतर ते कायमचे भोपाळला स्थायिक झाले.

बशीर बद्र यांनी भारताच्या फाळणीच्या काळात अनेक कविता लिहिल्या, ज्या आजही लोकांच्या मनात आहेत. शिमला कराराच्या वेळी, तत्कालीन पंतप्रधान इंदिरा गांधी यांनी पाकिस्तानचे झुल्फिकार अली भुट्टो यांना बशीर बद्र यांनी फाळणीच्या काळात लिहिलेला एक शेर ऐकवला होता.

तो शेर असा होता:

“दुश्मनी जमके करो लेकिन ये गुंजाइश रहे
जब कभी हम दोस्त बन जाएं तो शर्मिन्दा ना हों.”

दरम्यान बशीर बद्र यांच्या निधनावर जावेद अख्तर यांनी ट्विट करत दुःख व्यक्त करत श्रध्दांजली वाहिली आहे. जावेद अख्तर यांनी आपल्या ट्विटमध्ये लिहिले की, “आज आपली उर्दू भाषा थोडी गरीब झाली आहे. बशीर बद्र, एक अत्यंत मधुर कवी, आपले जग कायमचे सोडून गेले आहेत. हे कवी आणि त्यांची कविता आपल्या स्मरणात कायम जिवंत राहतील.”

बशीर बद्र जी के चंद मशहूर शेर

1- लोग टूट जाते हैं एक घर बनाने में
तुम तरस नहीं खाते बस्तियाँ जलाने में

2- उजाले अपनी यादों के हमारे साथ रहने दो
न जाने किस गली में ज़िंदगी की शाम हो जाए

3- न जी भर के देखा न कुछ बात की
बड़ी आरज़ू थी मुलाक़ात की

4- कुछ तो मजबूरियाँ रही होंगी
यूँ कोई बेवफ़ा नहीं होता

5- ज़िंदगी तू ने मुझे क़ब्र से कम दी है ज़मीं
पाँव फैलाऊं तो दीवार में सर लगता है

6- कोई हाथ भी न मिलाएगा जो गले मिलोगे तपाक से
ये नए मिज़ाज का शहर है ज़रा फ़ासले से मिला करो

7- हर धड़कते पत्थर को लोग दिल समझते हैं
उम्रें बीत जाती हैं दिल को दिल बनाने में

8- मुख़ालिफ़त से मिरी शख़्सियत सँवरती है
मैं दुश्मनों का बड़ा एहतिराम करता हूँ

9- पत्थर मुझे कहता है मिरा चाहने वाला
मैं मोम हूँ उस ने मुझे छू कर नहीं देखा

10- सर झुकाओगे तो पत्थर देवता हो जाएगा
इतना मत चाहो उसे वो बेवफ़ा हो जाएगा

11- यहां लिबास की क़ीमत है आदमी की नहीं
मुझे गिलास बड़े दे शराब कम कर दे

12- तुम्हें जरूर कोई चाहतों से देखेगा
मगर वो आंखें हमारी कहां से लाएगा

13- मोहब्बतों में दिखावे की दोस्ती न मिला
अगर गले नहीं मिलता तो हाथ भी न मिला

14- ये फूल मुझे कोई विरासत में मिले हैं
तुम ने मिरा कांटों भरा बिस्तर नहीं देखा

15- शोहरत की बुलंदी भी पल भर का तमाशा है
जिस डाल पे बैठे हो वो टूट भी सकती है

16- घरों पे नाम थे नामों के साथ ओहदे थे
बहुत तलाश किया कोई आदमी न मिला

17- सात संदूकों में भर कर दफ़्न कर दो नफ़रतें
आज इंसां को मोहब्बत की जरूरत है बहुत

18- अगर तलाश करूं कोई मिल ही जाएगा
मगर तुम्हारी तरह कौन मुझ को चाहेगा

19- चरागों को आंखों में महफूज रखना
बड़ी दूर तक रात ही रात होगी

20- आंखों में रहा दिल में उतर कर नहीं देखा
कश्ती के मुसाफ़िर ने समुंदर नहीं देखा

21- बे-वक़्त अगर जाऊंगा सब चौंक पड़ेंगे
इक उम्र हुई दिन में कभी घर नहीं देखा

22- मोहब्बत अदावत वफ़ा बे-रुख़ी
किराए के घर थे बदलते रहे