Marathi e-Batmya
Related Articles
मोतीलाल ओसवालचे कार्यकारी संचालक किशोर नारणे म्हणाले की, सोन्याच्या किमतीत अलीकडील वाढ – आणि चांदीतील वाढ – हे सणांच्या खरेदीबद्दल कमी आणि जागतिक बाजारपेठांना आकार देणाऱ्या सखोल, संरचनात्मक शक्तींबद्दल जास्त आहे. १% क्लबचे संस्थापक आणि सीईओ शरण हेगडे यांच्यासोबत युट्यूबवरील पॉडकास्टमध्ये, नारणे यांनी सोने का उद्रेक झाले आहे, भारतातील धनतेरसची गर्दी मुख्य चालक का नाही आणि चांदीच्या औद्योगिक भूमिकेने त्याचे परतावा-जोखीम प्रोफाइल कसे बदलले आहे यावर चर्चा केली.
नारणे यांनी असा युक्तिवाद केला की सोन्याचा विचार पारंपारिक उत्पन्न देणारी मालमत्ता नसून चलनासारखा मूल्याचा साठा म्हणून केला पाहिजे. “सोने व्याज किंवा लाभांश देत नाही; चलने कमकुवत झाल्यावर त्याची खरेदी शक्ती टिकवून ठेवणे आहे,” असे ते म्हणाले,
अलिकडच्या किमतीतील वाढ चलनाच्या अवमूल्यनाचे आणि भू-राजकीय आणि मॅक्रो अनिश्चिततेच्या दरम्यान सुरक्षित आश्रयस्थानांकडे जाण्याचे व्यापक उड्डाण दर्शवते हे लक्षात घेऊन. अमेरिका आणि युरोपच्या काही भागात अपेक्षित दर कपात सुरू झाल्यामुळे – आणि कोविड-युगातील सवलतीनंतर ऐतिहासिकदृष्ट्या उच्च वास्तविक दरांमुळे – नॉन-पेन्डिंग सोने साठवण्याच्या संधी खर्चात घट करून तेजीला पाठिंबा मिळाला आहे.
मूलभूत बाबींवर, नार्ने यांनी अधोरेखित केले की सध्याच्या सोन्याच्या किमती उत्पादन खर्चाच्या अंदाजे तिप्पट आहेत – ऐतिहासिक निकषांपेक्षा खूपच जास्त – असामान्यपणे जास्त प्रीमियम दर्शवितात. हा प्रीमियम मजबूत सेंट्रल-बँकेची खरेदी, नूतनीकरण केलेल्या किरकोळ व्याज आणि प्रमुख व्यापार केंद्रांमध्ये मर्यादित भौतिक उपलब्धता यामुळे आहे. परंतु त्यांनी सावधगिरी बाळगली की तेजीचा वेग त्याच्या दिशेइतकाच लक्षणीय आहे: जलद गतीने वाढल्याने तीक्ष्ण सुधारणांची शक्यता वाढते.
त्यांनी सांगितले की, चांदीची एक वेगळी कथा आहे. पांढरा धातू केवळ गुंतवणूक मागणीमुळेच नव्हे तर औद्योगिक वापरात अपरिवर्तनीय संरचनात्मक वाढीमुळे जास्त चालला आहे – सौर पॅनेल, इलेक्ट्रॉनिक्स आणि इलेक्ट्रिक वाहने आता जागतिक चांदी पुरवठ्याचा खूप मोठा वाटा शोषून घेतात. उत्पादन गती राखण्यात अपयशी ठरल्याने, इन्व्हेंटरीज कडक झाल्या आहेत आणि चांदीने सोन्यापेक्षा चांगली कामगिरी केली आहे. नारने सुचवले की चांदी आणखी वाढू शकते – अगदी अलिकडच्या पातळीपेक्षा दुप्पट – परंतु गुंतवणूकदारांना इशारा दिला की चांदी सोन्यापेक्षा खूपच अस्थिर आहे आणि त्यात घसरणीचा धोका जास्त आहे.
नारने यांनी भारतातील सणांच्या हंगामात थेट किमती वाढतात या सामान्य समजुतीचेही खंडन केले. ज्वेलर्स सामान्यतः महिने आधी धातू खरेदी करतात आणि स्टॉक करतात; दिवाळीदरम्यान किरकोळ खरेदी प्रामुख्याने विद्यमान स्टॉक बदलते. भारत जवळजवळ सर्व सोने आयात करतो, म्हणून देशांतर्गत मागणीतील वाढ तात्काळ वाढीव आयातीऐवजी पूर्वी मिळवलेल्या इन्व्हेंटरीमधून पूर्ण केली जाते.
सोने कसे मिळवायचे याबद्दल, नारनेने खर्च-जागरूक पर्यायांची शिफारस केली: भौतिक सोन्यामध्ये मेकिंग चार्जेस आणि जीएसटी समाविष्ट आहे, जे वारंवार मंथन केल्याने मूल्य कमी करू शकते; गोल्ड एक्सचेंज-ट्रेडेड फंड (ईटीएफ) आणि डिजिटल-गोल्ड प्लॅटफॉर्म कमी घर्षण आणि ऑडिट कस्टडी देतात; एकेकाळी पसंतीचा मार्ग असलेले सार्वभौम सोन्याचे रोखे आता जारी केले जात नाहीत परंतु दुय्यम बाजारात विद्यमान कागदी व्यवहार करतात. त्यांनी गुंतवणूकदारांना कागदी प्रदर्शनाचा पर्याय निवडल्यास कमी किमतीचे, द्रव ईटीएफ निवडण्याचा सल्ला दिला.
पोर्टफोलिओ वाटपासाठी, नार्णे यांनी तरुण, जोखीम सहनशील गुंतवणूकदारांसाठी कमोडिटी एक्सपोजर १५-२०% असा सल्ला दिला, तर अधिक संकुचित वाटपासाठी १०-१५% सोन्याचे वजन कमी ठेवण्याचा सल्ला दिला. त्यांनी पुन्हा सांगितले की सोने स्थिरता देते तर चांदी जास्त परतावा देऊ शकते – आणि जास्त अस्थिरता – योग्य मिश्रण एखाद्याच्या जोखीम घेण्याची क्षमता आणि गुंतवणूक क्षितिजावर अवलंबून असते हे स्पष्ट करून.
थोडक्यात, नार्णे यांनी ही रॅली चलनविषयक धोरण गतिमानता, संरचनात्मक औद्योगिक मागणी आणि बदलत्या सुरक्षित-आश्रय प्रवाहांचे जटिल मिश्रण म्हणून मांडली – आणि गुंतवणूकदारांना अशा वेगाने वाढणाऱ्या बाजारपेठेसह येणाऱ्या संभाव्य चढउतार आणि मोठ्या जोखमींचे वजन करण्याचे आवाहन केले.
